پالس ساعت

پالس ساعت

اکثر پردازنده ها و در حقیقت اکثر دستگاه هایی که با منطق پالسی و تناوبی کار می کنند به صورت طبیعی باید سنکرون یا هم
زمان باشند. این بدان معناست که آنها به منظور هم زمان سازی سیگنالها طراحی و ساخته شده اند. این سیگنالها به عنوان
سیگنال ساعت )پالس ساعت( شناخته می شوند و معمولاً به صورت یک موج مربعی پریودیک متناوب میباشند.

بقیه در ادامه مطلب

پالس ساعت

اکثر پردازنده ها و در حقیقت اکثر دستگاه هایی که با منطق پالسی و تناوبی کار می کنند به صورت طبیعی باید سنکرون یا هم
زمان باشند. این بدان معناست که آنها به منظور هم زمان سازی سیگنالها طراحی و ساخته شده اند. این سیگنالها به عنوان
سیگنال ساعت )پالس ساعت( شناخته می شوند و معمولاً به صورت یک موج مربعی پریودیک )متناوب( میباشند. برای محاسبه
بیشترین زمانی که سیگنال قادر به حرکت از قسمت های مختلف مداری پردازنده است، طراحان یک دوره تناوب مناسب برای
پالس ساعت انتخاب می کنند. این دوره تناوب باید از مقدار زمانی که برای حرکت سیگنال یا انتشار سیگنال در بدترین شرایط
ممکن صرف می شود بیشتر باشد. برای تنظیم دوره تناوب باید پردازنده ها باید مطابق حساسیت به لبه های پایین رونده یا بالا
رونده حرکت سیگنال در بدترین شرایط تاخیر طراحی و ساخته شوند. در واقع این حالت هم از چشم انداز طراحی و هم از نظر
میزان اجزای تشکیل دهنده یک مزیت ویژه در ساده سازی پردازنده ها محسوب می شود. اگرچه معایبی نیز دارد، از جمله اینکه

پردازنده باید منتظر المان های کندتر بماند، حتی اگر قسمت هایی از آن سریع عمل کنند. این محدودیت به مقدار زیادی توسط
روشهای گوناگون افزایش قدرت موازی سازی انجام کارها به صورت هم زمان پردازنده ها قابل جبران است. پالش ساعت شامل
یک لبه بالا روند و یک لبه پایین رونده است که این تغییر حالت با تغییر ولتاژ صورت می پذیرد.